بازیِ عشقُ عاشقی

بازیچه دنیا منم

نایی نمونده واسه من

بد جوری زجه میزنم

فکر میکردم که عاشقم

دنیا دیگه مالِ منه

عاشق بودن تو زندگی

برگ برنده منه

غروری بود توی دلم

وقتی که دنیا رُ دیدم

گفتم حریفِ من اینه

از ته دل میخندیدم

برگِ برنده رُ واسه

دنیا زدم روی زمین

دنیا به من نگاهی کرد

خندیدُ گفت فقط همین

خیلی اروم یواش یواش

برگشُ رو برگم گذاشت

تو چشم من نگاهی کرد

گفت اخرش باختی داداش

دستی کشید به سرمُ

غرورمُ به خاک کشید

تموم دنیام گرفت

رفت دلم اهی کشید

من موندمُ تنهاییام

بغضی نشست توی صدام

شدم غریب و گوشه گیر

نزاشت دنیا نایی برام

سئوالی دارم از خدا

از عاشقای اون بالا

از اونی که عاشق ساخت

از مجنون تو قصه ها

وقتی که چشم عاشقم

همیشه خیس و گریونه

وقتی که دنیای شما

راحت دلا رُ میشکونه

وقتی که عشق عاشقی

همش دروغ و هوسه

واسه چی عاشق بمونم

برای من دیگه بسه

                                                            ارش((رام دل))

باید کم کم عادت کنم

به بودنت توی خیال

به آرزوی داشتنت

رسیدن به عشقی محال

باید کم کم رو بومِ دل

رنگ جدایی بکشم

سیاه کنم هر چی که بود

از ته دل داد بکشم

باید کم کم راهی بشم

تو کوچه های بی کسی

برم یه جایی خیلی دور

یه جا که باشه نفسی

باید کم کم بدون تو

تقدیرمُ  باور کنم

دفترِ خاطراتمُ

بشینمُ  پَر پَر  کنم

باید کم کم خط بکشم

رو  اسم تو تو  نامه هام

رو  جمله ی  دوست دارم

رو  عشق تویِ  رویاهام

باید کم کم از ته دل

نگاتُ  از  یاد  ببرم

برم به شهر بی کسی

یه دلِ  تازه  بخرم

باید کم کم قبول کنم

دلم شکسته بی صدا

نگفت کسی جرمم چی بود

خواستن یارم  از  خدا ؟

باید کم کم ببارمُ

دلم رُ  آبی  بکنم

تو شهرِ تنهایی و  غم

خودم  رُ  راهی بکنم

باید کم کم باور کنم

 که دیگه دوستم نداری

قسم به این ترانه هام

بدون من کم میاری

باید  کم کم  تو سرنوشت

شکستمُ  باور  کنم

یاد  بگیرم  از  زندگی

دنیا  رُ  باور  نکنم

                                                   آرش((رام دل))  

((درد عاشقي))                                                                                     

كاشكي يه روز از اين روزا

دلت  كسي  رُ  ببينه

بدوني  خيلي  تنهايي

قلبت اسير شه تو سينه

كاشكي يه روز عاشق بشي

با  يك نگاهِ  الكي

بفهمي دوست نداره

حتي به قدرِ  سادگي

كاشكي كه دردِ عاشقي

بد جور  خرابت  بكنه

خدا به دردِ  بي كسي

ذليلُ  خارت  بكنه

كاشكي نتوني بهِش بگي

يه عالمه دوسش داري

هميشه  تو  فكرِ  اوني

يه  لحظه  آروم  نداري

كاشكي تو هر كلام تو

اسمِ  طَرف  ريشه  كنه

وقتي كه يادش ميكني

دل  هوسِ  تيشه  كنه

كاشكي كه هر روز بشيني

حسرتِ  ديروز  بخوري

بباري  مثلِ  آسمون

هميشه افسوس بخوري

كاشكي وقتي بارون مياد

بد جوري  قلبت  بگيره

نفهمي درد ِ اون  چيه

تو تنهايي  باز  بميره

كاشكي كه لعنت بكني

همين دو  روزِ  دنيا  رُ

از خدا بد جوري بخواي

تقديرُ عشقِ  فردا   رُ

كاشكي همه بهت بگن

ولش كنُ تنهاش بزار

شايد خدا خواسته نشه

بي خيالِ اين عشق محال

كاشكي يه روز بفهمي كه

دوستِت داشتم يه عالمه

بفهمي من چي كشيدم

چه دردي بود تويِ سينه

                                        آرش(( رام دل ))

((برترينِ برترين ها))

شدم تنها ترين تنها

در اوجِ قلبِ بي تابم

نشاني من نميبينم

زِ عشقِ پاكِ بي نامم

شدم عاشق ترين عاشق

در اين دنيايِ نالايق

چه قدر تنهاست اين دريا

كنارِ مرگِ اين قايق

شدم آبي ترين آبي

مثالِ صبحي آفتابي

آسمان ابري ، ولي تنهاست

در اين دنياي مهتابي

شدم خسته ترين خسته

مثالِ مرغي پر بسته

در آرزويِ پروازم

گهي عاشق گهي رسته

شدم زيبا ترين زيبا

در قابِ عكسِ زشتي ها

ز نامم عشق ميبارد

چو طوفان در ته دريا

شدم ساده ترين ساده

در اين صحراي تنهايي

چرا ابري نميبينم

در اين دنيايِ رسوايي

شدم رسواترين رسوا

در اين بازارِ بي قانون

حراجم كرد اين معشوق

به جرمِ عشقي بي پايون

شدم لايق ترين لايق

ميانِ عاشقانِ عشق

حقيقت قصه ي ما بود

شكستِ تلخِ اين عاشق

                                 آرش((رام دل))

        ((من و تو))

من و تو فاصله داريم

تويِ اين غروبِ غمگين

جادّه ها همش خيالن

يه خيالِ تلخِ رنگين

من و تو مِثلِ كتابيم

تويِ كُنجِ خونه ي  دل

كسي نيست ما رُ بخونه

حتي يه فصلِ ناقابل

من و تو مثلِ سرابيم

توي اوجِ تشنگي ها

خودمون پُر نوريم امّا

نميديم به همديگه ماه

من و تو مثلِ بهاريم

نميشه همش نباريم

دلامون پُر از خزونِ

خيلي راحت كم مياريم

من و تو مجنونُ ليلي

توي قصّه هاي پاكيم

ميدونستم كه نميشه

رو به همديگه بتابيم

من و تو مثلِ سئواليم

مِثلِ موج ها بي قراريم

ميرسيم به ساحلِ عشق

امّا زود دِل بر ميداريم

من و تو مثلِ يه سيبيم

روي اين درختِ ترديد

رسيده دلامون امّا

نداريم به فردا اُمّيد

من و تو نَنگِ زَمونيم

نمیشه عاشق بمونيم

تقدير يه بهونست

نميخوايم با هم بمونيم

من و تو روشني ماه

تويِ شب هايِ سياهيم

ميدونم تقصيرِ ما نيست

هر دويِ ما بي گناهيم

                                             آرش((رام دل))

((تولدت مبارك))

تولدت مبارك

عزيزِ مهربونم

نيستيُ يادت اما

هست تو دلِ ديونَم

يه شاخه گُل بَنفشه

پيشكشِ اون نِگاهات

هميشه تو قَلبمه

گرميِ اون نفسهات

ستاره ي ِ تولد

پُر نور تر از هميشه

ميدرخشه مثلِ چشمات

ميدونه بي تو نِميشه

تولدت مبارك

همدم ِ قلبِ تنهام

اميد دادي به قلبم

روشنِ عشقِ دنيام

يه دنيا عشق، صداقت

فدايِ قلبِ پاكت

قشنگترين آسمون

باشه جُلوي راحت

روزِ تولد تو

آسمونا آبي شُد

شادي اومد به دنيا

شبهامون مهتابي شُد

تولدت مبارك

گُلِ قشنگِ باغم

دنيا با تو چه زيباست

پر نور ترين چراغم

هديه يِ قلبِ من

ساده تر از هميشه

ترانه اي قشنگه

بد تر از اين نميشه

آبي ترين لحضه رُ

آرزو كردم بَرات

يادت باشه گُلِ مَن

يادم بود تولد اون چشمات

                                      آرش((رام دل))

         ((ريشه))

درختِ پيرِ بيشه ام

هميشه در انديشه ام

ميگذرونم زندگي رُ

با اينكه تو خاكِ ريشه ام

اينجور مَنو نگاه نكن

كه خُشكِ شاخُ ريشه ام

برگي به شاخه ندارم

در فكرِ تيغِ تيشه ام

ميخواي بَرات معني كنم

سبزيِ برگُ بيشه رُ

زندگي رو با هر چي بود

آسمونُ ، اين ريشه رُ

يادم مياد بهار اومد

بارونِ نابكار اومد

شُست تمومِ بيشمونُ

سبزيِ بي مثال اومد

چه فصلِ خوبُ شادي بود

همه چي خوبُ تازه بود

آسمونِ آبيِ ما

بي حَدُ بي اندازه بود

تابستونُ گرما اومد

به بار نِشست دِلامونُ

تو سَختيُ تو تشنگي

ميوه ي  فرداها اومد

با اينكه بار داده بوديم

سختيِ بسيار ديده بوديم

شاخه هامون بود رو زمين

سر به زيرُ ساده بوديم

چيدن ، ميوه ي  فرداها رُ

شِكوندن ، بعضي از شاخه ها رُ

دروغ چرا دِلم شكست

وقتي ميبردن ميوه ها رُ

نميدونم يِهو چي شد

كه آسمونا ابري شد

خورشيدِ آسمونِ ما

يه كَمي سَردُ يَخي شد

مِهر اومد ، وفا اومد

پاييزِ پُر صدا اومد

تو شاخه هاي زندگي

نشوني از جَفا اومد

برگايِ سبزِ زندگي

كم كم به زردي كشيدن

بعضي هاشون از ترسشون

به سُرخيِ خون رسيدن

بادي اومد غوغايي شد

اِنگار قيامت برپا شد

پَرپَر شُدن برگامونُ

باز دِلامون چه تنها شُد

زمستونُ سرما اومد

باز برفِ قصه ها اومد

اينبار يخ زَد دِلمون

باز اوجِ غُصه ها اومد

فصلِ قشنگي بود ولي

سختي هاي زيادي داشت

بزار بگم،كه دلِ من

طاقتِ اون برفُ نداشت

خُشك شدم تو سختي ها

دِلم مُرده از اين جفا

حَسرتِ عمرُ ميخورم

تو تَك تكِ ثانيه ها

تو اِضطرابم كي مياد

به آسمون زُل بِزنه

بگيرِ اين زندگي رُ

تَبَر به قَلبم بزنه

مي خوام نگفته نميرم

اميد دارم به ريشه ها

شايد جوونه بزنه

دوباره اين خاطره ها

زندگيِ ساده من

عِبرتي بود واسه شما

بياييد عاشق بمونيم

به خاطرِ اين ريشه ها

                                  آرش((رام دل))

((سرزمينِ آريایی))

سرزمينِ آرياييم

يه غرورِ بي مثالِ

تويِ ذهنِ عاشقِ من

ايران هَمتا نداره

ايران اِي همه وجودم

وَطنم اي تارُ پودم

ريشه و تمدن من

خاكِ تو مَهدِ سُجودم

وُسعتِ اون نامِ تو رُ

به صد تا دنيا نميدم

خاكِ مُقدس تو رُ

به عاشقا نِشون ميدم

نميزارم كه غريبه

به دروغ از تو بِخونه

بزار كه دنيا بِدونه

هُويتِ ما ايرانمونه

تويِ هر گوشه ي اين خاك

يه ستاره ميدرخشه

فردوسي، خيامُ  آرش

ذره اي از اين بِهشته

اَوستا،كتابِ زرتشت

سه پيامِ نيك باهاشه

كردار ُ، گفتارُ ، اخلاقِ نيك

گوشه اي از جمله هاشه

كورُشِ كبيرُ يادش

تويِ ذهن من ميمونه

پِرسپليس با همه غُرورش

سَمبُلي از اون زمونه

از خزر تا خليجِ فارس

از رودِ اَروند تا گُلِ ياس

ميخوام كه دنيا بدونه

وَجب به وَجبش ايرانِ ماست

تقديم به همه ي عاشقان ايران

                                                    آرش ((رام دل))

          ((بارون))

باز دوباره بارون مي ياد

قطره از آسمون مي ياد

اِنگاري كه باز آسمون

دِلش شِكسته خون مي ياد

باز دوباره فدا ميشن

قطره هاي بي رنگُ رو

مي يان  شايد تازه كُنن

حِس هايِ از دست رَفته رُ

با قطره هاي روشنش

پاك ميكنه بدي ها رُ

دل ها  رُ  روشن ميكنه

ميشوره تيرگي ها رُ

زير عاشقونه هاش

باز چترَمُ وا ميكنم

دوباره باز ميشينمُ

خدا  رُ  پيدا ميكنم

صِداش تو گوشم ميپيچه

خيس ميشه خاطراتِ مَن

باز دوباره يادم مي ياد

لحظه ي آشنا شُدن

آروم آروم،يَواش ميشه

ميخواد كه از اينجا بِره

ميخواد بِره يه شهرِ دور

تا كه نَشه اسيرِ نور

چِك چِكِ بارون ميباره

رويِ دِلم پا ميزاره

با تمومِ سادگي هاش

باز مَنُ تنها ميزاره

بويِ غُبارش تو تنم

يه حِسِ عاشقونه بود

تويِ تَمومِ زندگيم

اين بهترين تَرانه بود

                             آرش ((رام دل))

             ((من همونم ...))

من همونم كه آسمون

 دِلش ميگيره از نِگام

ميباره تا كه گِريه هام

پِنهون بِشه از تو چِشام

من همونم كه تَرانه هام

پر از گلايه و غَمه

صدايِ فَريادِ دلم

مِثلِ سُكوتي مُبهمه

من همونم كه دنيا رُ

يه جورِ ديگه ميبينم

خوشه هاي زندگي رُ

با بُغضُ گِريه ميچينم

من همونم كه غُصه هام

هيچ وقت تمومي نداره

آهنگِ زندگيِ من

صدايِ سردِ گيتاره

من همونم كه روزگار

دِلش ميسوزه واسه من

تنهايي گِريه ميكنه

وقتي كه دوره عشقِ من

من همونم كه بودنم

يه جور مُعماست واسه تو

َقلبم هَنوزم ميتَپه

واسه يه بار ديدنِ تو

من همونم كه آخرِش

ميميرم از دوريِ تو

دنيا رُ باور نَدارم

وقتي نباشه اِسمِ تو

من همونم كه عاشقم

شعر ميگم برايِ تو

واسه حُضورت ميخونم

تا بِشنوي صِدامُ تو

بازم بِگم يا كافيه

شناختي من كيَم بَرات

منم رام دِلِ بي بالُ پَر

هموني كه جون ميده بَرات

                                       آرش ((رام دل))

  ((لحظه يِ  دلواپسي))

شَبهاي سَردُ لعنتي

با دَفترايِ خط خطي

هَمش به تو فكر ميكنم

تو ناجيِ رِفاقتي

تويِ تَمومِ لحظه هام

ميبينَمت كنارمي

تويِ ضربانِ دلم

صدايِ عاشق شدني

وقتي كه تو پا نزاري

تويِ دلِ اين ديوونه

سفيديِ رنگِ اتاق

مثلِ سياهي ميمونه

براي گريه هايِ من

چه خوب بهونه اي شدي

تويِ شعرايِ دفترم

سَرورِ معشوقا شدي

شعرام برايِ بودنت

لحظه شُماري ميكنن

قافيه كم دارن ولي

حِسِشُ جاري ميكنن

گل هايِ نازِ اَطلسي

ميگن به يارت ميرسي

عاشقونه صداش بزن

تو لحظه يِ دلواپسي

ليليِ قصه هايِ من

صداي رَدِ پايِ من

عاشقونه ميخونمت

اسمِ منو صدا بزن

                    آرش ((رام دل))

     ((انتظار))

ُمنتظرِ رسيدنم

خسته شدم از انتظار

ديگه طاقت ندارم

پس كي مياد بازم بهار

دلم شده عاشق تو

فداي اون چشاي تو

چرا نديدي تو صدام

بغضي نِشست براي تو

فراموشم نكن بيا

دل نميدم به هيچ كسي

چشم اِنتظارت ميمونم

تو واسه قلبِ من بسي

تا كي سكوتِ بينمون

تا كي نگاه به آسمون

بيا با هم يكي بشيم

َنرو بيا پيشم بمون

زخمِ زبونا شنيدم

كاش ميديدي چي كشيدم

براي بوييدنِ عشق

تيغُ به آغوش كشيدم

تنهام نزار تو بيش از اين

تنهايي سخته نازنين

سفيد شده موي سرم

اشكِ چشامو باز ببين

خدا دلم منتظره

نزار دلم تنها باشه

يه كاري كن كه بعد از اين

صدايِ قلب من باشه

                               آرش ((رام دل))